vrijdag 27 februari 2015

Home-made cheeky wipes ofte 'wachten op een ecologische baby'.

41 weken zwanger vandaag.
En nog geen baby in de armen.

Je zou kunnen zeggen dat we nu meer dan ooit echt 'in verwachting' zijn. ;-)
Een baby met héél veel geduld.
Alvast veel meer geduld dan we met z'n allen hadden ingeschat op de pronostiek.

Hoewel ik hier soms helemaal radeloos word van al dat gewacht, besef ik ook wel dat dit een bijzondere tijd is die ons gegeven wordt.
Een tijd waarop we volgend jaar gaan terugkijken als 'weet je nog?'...

En dus gebruiken we die tijd maar om nog vanalles te doen.
Zoals daar is: kennismaken met mijn verjaardagscadeau 'de overlock'.
Ik maakte 'cheeky wipes'.
Dat zijn eigenlijk herbruikbare natte doekjes.
Voor de billekes van versgeboren baby's bijvoorbeeld. Of voor de mondjes en handjes van chocoboterhammenetende kleutertjes.

Herbruikbare natte doekjes, hoe ver kan een mens gaan in het 'ecologische proberen te leven'???
Eigenlijk is dat heel geleidelijk aan gekomen. 
Onze vroedvrouw raadde ons bij de geboorte van Melchior al af om altijd natte doekjes (uit de winkel) te gebruiken. In verband met rode uitslag op de billen enzo. Ze gaf ons toen gewoon een doos droge plukzakdoekjes en een fles toiletmelk. Dat werkt heel makkelijk, de billen worden niet overbodig nat en de plukzakdoekjes kunnen eventueel mee in het toilet (in tegenstelling tot natte doekjes). Natte doekjes gebruikten we na een tijdje dus enkel nog wanneer we onderweg waren.
Dat deden we zo bij Melchior en bij Wolf. En toen werd het zoontje van een oud-medestudent van me geboren. Zij toonde me hoe ze haar zoon verschoonde met simpelweg een washandje en water.
Ahja... dat gaat ook eigenlijk. Nog beter, want je hoeft geen papier de vuilbak of door het toilet het rioolwater in te sturen. En je hebt die dure toiletmelk niet nodig.

Met deze kennis in het achterhoofd beviel ik een tijdje later van Astor. Maar ik bleef dan toch maar plukzakdoekjes gebruiken, want zoveel washandjes had ik niet. En ik vond dat toch maar veel was, al die washandjes.
Totdat Liesbeth schreef over haar herbruikbare luiers. Die zagen er makkelijk uit, ze waren mooi (die leuke kleurtjes!) en we waren net verhuisd naar een huis zonder vochtproblemen en een goeie ventilatie. Dat alles bracht ons ertoe dat we eindelijk overstapten op herbruikbare luiers.
Maar nog steeds waren daar die plukzakdoekjes en de toiletmelk hoor!

En toen... leerde ik de cheeky wipes kennen. Stoffen doekjes die je in een bakje water (met eventueel wat essentiële olie) vochtig maakt en die je nadien gewoon uitwast. Dat leek me wel wat. Eigenlijk hetzelfde principe als de washandjes, maar dan met een dunner doekje. Ik had nog een flanellen laken liggen, dat we niet meer gebruikten sinds onze verhuis. Ideaal gerief om enkele doekjes te knippen als 'testdoekjes'. Ik knipte toen langwerpige doekjes en zigzagde de randen met mijn gewone naaimachine. Die doekjes ben ik blijven gebruiken tot Astor 'uit de luiers' was. Ik waste ze gewoon mee met de luiers.
Met mijn tijd in overvloed en de ervaring dat de doekjes die ik gemaakt had eigenlijk niet ideaal waren van afmeting, maakte ik er deze week dan maar 35 nieuwe.
Ik nam een stuk karton van 22cmx22cm en knipte 35 flanellen doekjes uit en nam mijn voorraad 'lapjes' en knipte daar ook 35 vierkanten uit. Op elkaar leggen, onder de overlock ("zoef-zoef-zoef") en klaar.
35 doekjes wachten, samen met 18 herbruikbare luiers op zachte babybillen.
Nu de baby nog! ;-)

vrijdag 20 februari 2015

40 weken.

40 weken!
Een baby met geduld, wie had dat gedacht...
 Nee, wij ook niet.
 Dus gingen wij een beetje wandelen in de Merodebossen.
 En wat traplopen... Nu mag dat...

woensdag 18 februari 2015

Creatieve handen.

39 weken en 5 dagen.
Astor en Wolf waren al geboren bij die zwangerschapsduur.
Ik had me voorbereid om nu dus ook al bevallen geweest te zijn: niks speciaals meer gepland, een beetje gezorgd dat alles 'in orde' was, ... 
En zo komt het dat iedere dag waarop we nog niet bevallen zijn nu als een 'cadeautje' aanvoelt. Niet dat ik niet wil bevallen, of dat ik opkijk tegen de periode na de bevalling. Maar na 3 geboortes beseffen we hier heel goed hoe 'relax' de tijd voor de geboorte is. En hoe de oudere kindjes na de geboorte altijd een beetje moeten zoeken naar aandacht.

Dus genieten we nu dubbel en dik van de extra tijd die we met volle aandacht kunnen besteden aan onze 'grote' kindjes.
En dat vinden ze geweldig hoor.

Zo gingen we naar een tentoonstelling in de plaatselijke bibliotheek. De kinderen van de scholen en tekenscholen bij ons in de buurt hebben allemaal kunstwerkjes gemaakt rond de 'Groote Oorlog'. Melchior poseerde met plezier voor zijn tekening.
Het was lang geleden dat ik nog eens zoveel kinderwerkjes verzameld zag.
Ik ben weeral onder de indruk van al dat talent.
Prachtig hoe kinderen kleuren weten te kiezen.
Hoe ze durven tekenen.
Het doet me denken aan mijn eigen tekenschooltijd. Alleen maar goeie herinneringen. 
Het doet me weer goesting krijgen om zelf ook weer potlood en papier vast te nemen...
Laat me nog even dromen dat ik daar misschien wel tijd voor vind na de bevalling. 
;-)

vrijdag 13 februari 2015

Over nesteldrang en saffraan.

We spreken 38 weken en 6 dagen.
De nesteldrang is groot. 
Er wordt hier niet veel meer uitgevoerd dan opruimen, suikerbonen in gereedheid brengen, nog eens opruimen, poetsen, naar de kringloopwinkel rijden met overbodige spullen in ons huis (gevonden tijdens al dat opgeruim...), koken voor 3 keer zodat er 2 porties kunnen ingevroren worden, haken voor de baby, nog eens opruimen, beddenlakens wassen (de zwangere moeder in mij bedacht dat het een goed idee was om nu eindelijk eens komaf te maken met de nachtluiers van onze kleinste zoon, het heeft wat geduurd, maar ik denk dat we er zijn, hoera!), bedden opmaken, babykleertjes wassen,...
 ... en alles klaarleggen wat er zoal nodig kan zijn tijdens een thuisbevalling.
Aan dekentjes alleszins geen tekort, zo blijkt.

En die saffraan op al die dekentjes?
Die kochten de echtgenoot en ik tijdens ons city-tripje in Valencia. Daar gebruiken ze dat vooral in heerlijke paella. Wij kochten het met het vooruitzicht op de bevalling en vooral de naweeën.
U ziet de link niet?
Wel, saffraan is een natuurlijke pijnstiller.

Meestal wordt de naweeënpijn bij iedere volgende geboorte sterker. Dit heb ik ook zo ervaren bij onze eerste twee zonen: Melchior praktisch geen naweeën, bij Wolf heb ik geweend van de pijn.
Ik hield mijn hart dus al een beetje vast voor de naweeën bij de geboorte bij Astor.
Maar na die geboorte begon de vroedvrouw plots wat melk met saffraan te koken. 
En dit is wat ik u zeg: ik had praktisch geen pijn.
Ook niet de dagen na de bevalling, want de echtgenoot voerde netjes de opdracht die hij van de vroedvrouw kreeg uit: saffraanmelk maken wanneer er weer naweeën komen!
Geen pijn en bovendien een hemels drankje, want melk met saffraan smaakt naar rijstpap.
*Nom nom nom*
Zo, nu heeft u weer een ideetje voor 'kraamkost' bij uw volgende kraambezoek: saffraanrijstpap!
Wie stond er daar nu weeral op bevallen?
;-)

woensdag 11 februari 2015

Babypronostiek-give-away

Een pronostiekje.
Omdat er velen naar vragen.
Omdat het gewoon leuk is jullie hersenspinsels omtrent 'baby Nowelja nr.4' in te kijken.
Om de tijd wat te rekken ook, want met 4 zieken in huis is er geen grote drang om al te bevallen...

Hoe gaan we te werk?
Geef in een reactie onder dit bericht jouw gedacht over volgende zaken:
1. geslacht
2. geboortedatum (tip: uitgerekende dag is 20 februari)
3. geboortegewicht (tip: geboortegewichten varieerden hier al tussen 2,940kg en 3,730kg)
4. Lengte bij geboorte (tip: variatie gehad tussen 50cm en 54cm)
5. Doe een gooi naar een naam!
6. Welke van de twee stofjes jouw voorkeur heeft.
7. Laat, indien je me niet volgt, zeker je emailadres achter zodat ik je kan bereiken als jij de winnaar wordt!
De winnaar is uiteraard diegene met de meeste juiste schattingen. 
Puntje 5 (een naam) telt niet mee voor de pronostiek, die doen we gewoon uit nieuwsgierigheid...
Puntje 6 en 7 ook niet uiteraard. 

Wat valt er te winnen?
De winnaar krijgt één van de twee stofjes op de foto. (Het andere stofje is voor een mogelijke tweede winnaar: bijvoorbeeld bij ex aequo of indien er iemand is die het naampje raadt!). 
En natuurlijk ook een pakketje suikerbonen, waarvan er hier uiteraard nog geen foto verschijnt, kwestie van geheimzinnig te doen en het allemaal wat spannend te houden!

De pronostiek eindigt op de dag van de geboorte...

Succes!

zaterdag 31 januari 2015

Dagen Zonder Vlees.

Voilà, ingeschreven voor DZV.
40 dagen zonder vlees.

Geen idee wat dat gaat geven dit jaar, zo vlak na de bevalling.
Wie weet komen de vleesloze dagen er helemaal vanzelf, wegens toch geen tijd om naar de slager te gaan. Of geen tijd om te koken. Of gewoon geen zin...
Of misschien net het omgekeerde: dan nu al mijn excuses voor de eventuele plotse drang naar dierlijke proteïnen.

We gaan het alleszins weer proberen: 40 dagen zonder vlees. Want "DZV is een gezamenlijke uitdaging voor duurzamere voedingsgewoontes..." En daar willen we toch allemaal voor gaan?

Doe gerust mee! (je krijgt dit jaar zelfs een gratis vegetarische maaltijd bij Greenway als je je inschrijft...)

maandag 26 januari 2015

Ik ga naar de slager en ik neem mee...

Dat een bezoekje aan de supermarkt al snel gepaard gaat met een berg afval, is ondertussen wel al duidelijk. Behalve als je in de buurt van een 'zero waste winkel' zoals Robuust woont natuurlijk...

Maar ik woon daar helemaal niet in de buurt.
Spijtig, 
maar niet helaas.
We laten ons niet ontmoedigen!

Wij gaan naar de slager in het dorp 
en wij nemen mee:
Links glazen potten voor vlees zoals kip,
rechts glazen potjes met rood deksel voor slaatjes (komkommersla bijvoorbeeld),
en onder drie plastic bakjes voor bijvoorbeeld kaas en hesp.
De eerste keer dat we onze slager een bezoekje 'met potjes' brachten moesten we het even uitleggen, maar het idee werd met de glimlach onthaald en ze moedigen ons zelfs aan om vol te houden met onze potjes!
 Onze slager kalibreert de weegschaal met de potjes/kommen erop, dus we betalen alleen de vulling.
Sinds we op deze manier naar de slager gaan, wordt er hier bewuster nagedacht over de aankopen ("Wat eten we deze week?" ipv "Wat eten we vanavond?") en al zeker over de hoeveelheden. Dat heeft als gevolg dat we slagen in ons voornemen om minder en minder vaak vlees te eten.
En ook dat er geen arme pakjes charcuterie en kaas meer 'verloren en vergeten' geraken ergens achterin in de frigo.
Minder afval: zowel op het vlak van plastic als op het vlak van voedselverspilling dus.
Door op deze manier te winkelen, draag je natuurlijk wel meer verantwoordelijkheid rond de hygiëne: je moet ervoor zorgen dat je potten en bakjes goed proper zijn om vlees en kaas in te bewaren. De glazen potten en bokalen gaan de afwasmachine in: de hitte zorgt voor een soortement 'ontsmetting'. Daarom zouden we graag ook een 'charcuterietoren' in glas vinden. Tot nu toe zijn we er alleen nog maar in plastic tegen gekomen. Alle tips zijn welkom!

Onze glazen potten zijn natuurlijk niet plasticvrij: de deksels zijn nog steeds van plastic. We vinden daar de voordelen van in het stapelen, openen en sluiten van de potten, de afwasbaarheid, etc... Maar wees vooral creatief en ga gerust naar de slager met bijv. inmaakpotten of de megahippe 'mason jars'...

En om af te sluiten: we zijn blijkbaar niet alleen in ons groeiend bewustzijn over een afvalvrijer leven. Volt voerde in september nog een klein debat hierover en toont dat er nog anderen zijn die met hun potjes naar de slager gaan.

En nu is het aan u! (en vergeet dan natuurlijk geen herbruikbare zak om al je slagersaankopen 'plasticvrij' in te vervoeren...)